Kerstdagen.

Als je een gebroken gezin hebt, zelf of in je omgeving, dan ontkom je er niet aan. De verdeling van de feestdagen, en verjaardagen en vakanties. Eigenlijk ben je verplicht, naar de kinderen toe vooral, alle dagen in een jaar die voor jullie belangrijk waren en zijn op een eerlijke manier te verdelen. En daar gaat het nog te vaak fout, deze vechtscheiding is daar echt geen uitzondering op hoor.

De meest ideale situatie is natuurlijk een gezin zoals het zou moeten horen. Papa, mama en de kinderen allemaal samen en gelukkig in hetzelfde huis. Op eerste kerstdag met zijn allen naar zijn familie en op tweede kerstdag naar haar familie. Vaak is dat elk jaar hetzelfde, soms wisselt dat jaarlijks. Nou die situatie kunnen we in een gebroken gezin wel vergeten natuurlijk. De verdeling van Kerst en Oud & Nieuw verschilt per scheiding al zijn er een aantal ‘vaste’ opties.

  • Vader heeft een omgang waarbij hij de kinderen 1 weekend in de 2 weken heeft en als een feestdag of verjaardag toevallig in zijn weekend valt heeft hij geluk.
  • Het ene jaar zijn de kinderen met Kerst bij mama en met de jaarwisseling bij papa en het andere jaar precies omgekeerd.
  • In de oneven jaren heeft papa de kinderen op kerstavond en eerste kerstdag, in de even jaren heeft mama dan de kinderen. De jaarwisseling is dan gewoon volgens de omgang.

We hebben net de vijfde kerst sinds de breuk tussen Jacob en Ursula gehad en inmiddels heb ik een bloedhekel aan de hele kerst door al het gezeik erover al 5 jaar! Wie weet gaat het volgend jaar beter!

Jaar 1

Eind november stuurt Jacob een email naar Ursula met daarin een voorstel voor de kerstomgang. Waarschijnlijk omdat Ursula er heilig van overtuigd was dat Minnie weer bij haar zou wonen voor het kerst zou zijn heeft zij daar niet op gereageerd. Er was begin december namelijk een rechtszitting over een OTS waar Ursula naartoe ging met het idee dat die er niet zou komen en dat de rechter zou zeggen dat Jacob fout was en dat Minnie nooit bij Ursula weggehaald had mogen worden. De zitting kwam, OTS volgde, Minnie bleef bij Jacob, Ursula woest. Al snel had de stagiair de knoop doorgehakt. Er werd NIET van de omgang afgeweken, dit om de rust en regelmaat erin te houden voor Minnie. Hierdoor zag Ursula haar dochter pas na de kerst.
Al 5 jaar krijgt Jacob het verwijt dat hij Minnie bij Ursula weg hield die kerst.

Jacob zat dus om de week aan tafel met Ursula, die afspraken alleen nakomt als ze in haar voordeel zijn, en de voogd, die vond dat Ursula de vrijheid moest krijgen die zij wil

Jaar 2

De gezinsvoogd had in de loop van dit jaar mediation opgestart voor Jacob en Ursula. Het was de bedoeling dat daar ook een ouderschapsplan zou worden gemaakt. In zo’n plan staat ook vastgesteld hoe de verdeling van feestdagen is. In september begon de discussie over kerst al. Ursula had het alleenrecht op de kerst, Jacob wilde het verdelen. Geen enkele verdeling werd door Ursula geaccepteerd. Om de 2 weken vond zo’n gesprek plaats en elke keer kwam kerst wel ter sprake. Eind november was er eindelijk een afspraak. En wat nog beter was, er was al een afspraak over alle toekomstige kerstdagen. In de even jaren zou Jacob kerst vieren met de kinderen op kerstavond en eerste kerstdag en in de oneven jaren Ursula. Vanwege een mislukt plannetje van Ursula waar zij behoorlijk boos over was had zij besloten dat die afspraak alleen voor Minnie gold, inmiddels was Katrien ook al geboren natuurlijk. Dus Jacob heeft kerst gevierd met Minnie en moest haar toen naar Ursula brengen die kerst vierde met Minnie en Katrien. Ach de afspraak was pas net gemaakt en dat mislukte plan had roet in het eten gegooid, volgend jaar zou alles anders zijn!

Jaar 3

Mediation was afgelopen en vervangen door twee-wekelijkse gesprekken met de voogd. Jacob zat dus om de week aan tafel met Ursula, die afspraken alleen nakomt als ze in haar voordeel zijn, en de voogd, die vond dat Ursula de vrijheid moest krijgen die zij wil ook al wil Jacob het liefst afspraken maken die ook worden nagekomen. Ik neem dan ook aan dat er niemand verrast is als ik zeg dat in september de kerstdiscussie alweer op gang kwam. Begin december werd er een akkoord bereikt. Jacob heeft ruim 2 maanden mogen discussiëren, beargumenteren, uitleggen en verwijzen naar eerder gemaakte afspraken om uiteindelijk gelijk te krijgen. Dit jaar de kinderen eerste kerstdag bij Ursula en tweede kerstdag bij Jacob. Minnie en Katrien! En zal ik je de allergrootste grap vertellen? Ursula ging op 2 januari met haar familie uit eten, dat was namelijk de dag dat zij kerst gingen vieren ivm werk van vader en zwager. Kortom die hele discussie was onnodig want er werd geen kerst gevierd op eerste kerstdag bij Ursula.

Jaar 4

Verrassing!! De discussie begon wederom rond oktober, omgang moest aangepast worden vanwege problematiek van de kinderen. Voorstellen van Jacob worden op voorhand al van tafel geveegd door Ursula, voorstellen van Ursula zijn onpraktisch of onmogelijk. Dus de voogd besloot dat ouders maar eens moesten gaan nadenken over kerst om het jaar vieren in plaats van elk jaar te splitsen. Dit jaar kwam er wat duidelijkheid over waarom Ursula zo moeilijk doet elk jaar. Haar vader en zwager werken in ploegendienst en die geven pas heel laat door wanneer zij kerst kunnen vieren en daar moet de hele wereld zich op aanpassen.

Jaar 5

Hier kom ik later op terug. Alles van het afgelopen jaar zal ik later in een blog zetten.

Een stagiair? Serieus?

Minnie woonde bij Jacob en oma nadat Veilig Thuis was ingeschakeld en zij de hulpverlening in het vrijwillige kader hadden ingezet. Beide ouders zaten vol in hun emotie vanwege de breuk. Daarnaast had Jacob opeens de dagelijkse zorg voor Minnie en moest hij daar zijn draai in vinden. Ursula had vooral onbegrip en boosheid naar de vrijwillige hulpverlening. Logisch ook wel, het ene moment heb je de dagelijkse zorg voor je dochter van 1 en het volgende moment is je kind weg. En omdat dat nog niet genoeg emoties en stress geeft, vergeet niet dat zij ook nog zwanger was op dat moment. Het eerste trimester werd absoluut niet op een roze wolk beleefd.

Hulpverlening in het vrijwillige kader ging niet werken en dus werd al snel de Raad voor de Kinderbescherming ingeschakeld. Die kwamen met een uitgebreid rapport waar onder andere in stond dat de situatie nijpend was, complexe problematiek en er moest snel een gezinsvoogd komen. Het was inmiddels ook duidelijk geworden dat Minnie langzamer ontwikkelde dan ze zou moeten doen. Op dit moment werd er gedacht door alle betrokkenen dat dit kwam door de breuk van Jacob en Ursula. Nog een reden om snel een gezinsvoogd te benoemen zodat deze vechtscheiding kon worden opgelost en Minnie zich snel weer kon herpakken en zou gaan ontwikkelen zoals het hoorde.

Een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.

Bureau Jeugdzorg is de hulpinstantie die een gezinsvoogd toewijst en om redenen die wij nog steeds niet begrijpen vond BJZ dat het wel een goed idee zou zijn om een stagiair als voogd aan te wijzen. Niet zomaar een stagiair hoor, dat zou te makkelijk zijn. Nee er werd besloten dat deze casus behandeld moest worden door een stagiair die volgens zijn begeleiders klaar was om zijn eerste echte eigen casus te leiden. Geen ervaren voogd die zichtbaar meekijkt maar wel op de achtergrond blijft maar een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.

Ik werd verliefd.

Mijn kind was inmiddels al 17. De enige zorg die hij nog nodig had was een dak boven zijn hoofd, schone kleding om zijn lichaam en eten in zijn buik. En eigenlijk zorgde hij daar zelf ook al heel goed voor. Omdat ik al vanaf zeer jonge leeftijd bezig was met de zorg voor kinderen was ik daar echt helemaal klaar mee. Ik had mijn eileiders al laten verwijderen en mijn baarmoeder zou er ook uit gaan. Als er 1 ding was wat ik zeker wist was het wel dat ik nooit meer intensieve zorg voor een kind zou hebben. Geen poepluiers meer, geen nachtelijke voedingen, geen zindelijkheidstrainingen, geen opvoeding. Ik had dat al gedaan, ik was klaar en ik kon gaan leven!!

En toen zat ik op visite bij een vriend en kwam Jacob daar opeens als een woeste wervelwind binnenvallen. Hij en Ursula hadden weer ruzie gehad en hij was letterlijk gevlucht naar zijn beste vriend, niet wetende dat ik daar op dat moment logeerde. Logisch wel want wij kenden elkaar nog helemaal niet.

Ik zie hem nog staan in het midden van de woonkamer. Een gebroken maar gepassioneerde man. De kamer vulde zich met zijn woede en zijn verdriet. Ik vond het een aantrekkelijke man om te zien, ik schrok een beetje van zijn openheid over zijn situatie tegen een wildvreemde en ik had bijna direct al het gevoel dat ik hem wilde troosten. In de weken die volgden kwam ik hem vaker tegen bij zijn beste vriend thuis en er ontstond een vriendschap tussen ons.

We hadden voornamelijk contact via whatsapp en bellen, we wonen namelijk 200km bij elkaar vandaan. Ik weet nog goed dat ik een appje kreeg van hem waarin hij vroeg of hij mij even kon bellen, natuurlijk kon dat. Hij was net aangehouden door de politie omdat hij met behoorlijke snelheid rechtdoor over een rotonde reed. Hij had de agente uitgelegd wat er aan de hand was en beloofde haar om een vriendin te bellen zodat hij kon kalmeren en dan pas verder te rijden.

De kamer vulde zich met zijn woede en zijn verdriet.

Hij had Minnie net naar Ursula gebracht, bij de ouders van Ursula thuis. Hij vond dat Ursula zich verdacht gedroeg en al snel werd duidelijk dat dat was omdat Ursula haar nieuwe vriend via de achterdeur naar binnen werd gehaald.

We spraken hierover, de nieuwe vriend op zich stoorde hem niet zoveel wel de vreemde man bij zijn kleine dochtertje en de vraag of hij misschien de vader van de ongeboren vrucht kon zijn. Hoe lang speelde dit al bijvoorbeeld. Jacob voelde zich weer bedrogen en vernederd. Na een kwartiertje bellen was hij gekalmeerd en vervolgde zijn weg zonder brokken te maken of rechtdoor over rotondes te rijden.

Tijdens 1 van onze vele telefoongesprekken nodigde Jacob mij uit om een keer een pilsje te komen drinken bij hem. Nu zijn moeder op vakantie was kon dat ook want vanwege de grote afstand zou ik dan ook moeten blijven slapen. Het was duidelijk dat er een aantrekkingskracht tussen ons was waardoor we beiden wel openstonden voor een one-night-stand of scharrelen. Een relatie hadden we allebei geen trek in, dat zou dus ook geen optie zijn.

Op een maandag ging ik op visite bij hem en de maandag erop ging ik weer naar huis. Het was een geweldige week waarin we beiden schrokken van gevoelens die er opeens waren. We hebben geprobeerd om die gevoelens te ontkennen maar na een paar weken gaven we er toch aan toe. We hadden een relatie. Vooral vanwege zijn situatie op dat moment wisten we allebei dat het behoorlijk moeilijk zou kunnen gaan worden toch wilden we ervoor gaan. Niemand had verwacht dat de vechtscheiding deze vormen zou aannemen en zo lang zou duren. Had ik dat wel geweten dan denk ik dat ik het zo weer had gedaan. Ik had de afgelopen 5 jaar voor geen goud willen missen. Ik houd van deze man, hij is mijn Ware Jacob!

Het begin van het eind.

Het einde van een relatie en het begin van een heel naar gevecht.

Ik ga dit maar eenmaal benoemen en hoop dat dat dan wel duidelijk is. Ik heb niets, maar dan ook helemaal niets te maken met de breuk tussen Jacob en Ursula. Toen ik Jacob leerde kennen was hij al bijna een half jaar bij Ursula weg.

Alles wat ik weet over deze periode heb ik niet zelf ervaren, ik weet dit uit verhalen van Jacob, mijn schoonmoeder, vrienden en vooral rapportages van jeugdzorg.

Tussen Jacob en Ursula ging het echt niet meer. Constant ruzies en als Jacob dan even op adem wilde komen door naar buiten te gaan hield Ursula hem tegen, desnoods met geweld. Uiteindelijk kon Jacob het niet meer aan en is hij weer bij zijn moeder gaan wonen. Wel had hij de intentie om zijn relatie met Ursula weer gezond te krijgen, ze hadden tenslotte samen een dochtertje van 1 jaar oud.

Ook al wist Jacob dat het allemaal leugens waren, hij hield nog van haar en hij gunde zijn dochtertje een gezin met papa en mama.

Ursula vond het maar niets dat Jacob weg was en deed er dan ook alles aan om hem terug te krijgen. Niet zozeer terug als partner maar vooral terug in haar huis. En als hij dan zou gehoorzamen was hij ook weer welkom als partner. Berichten waarin ze dreigde zelfmoord te plegen, berichten dat ze het niet aankon met hun dochtertje, beloftes te veranderen, enzovoorts. Ook al wist Jacob dat het allemaal leugens waren, hij hield nog van haar en hij gunde zijn dochtertje een gezin met een papa en mama. Dus dan stapte hij weer op zijn fiets om 15km te fietsen naar Ursula toe. Met regelmaat stond hij dan voor een gesloten deur. Knip erop en Ursula onbereikbaar.

Al snel ging Ursula de kleine meid gebruiken om haar zin te krijgen van Jacob. Dit door te chanteren bijvoorbeeld. Als hij Minnie wilde zien dan moest hij daar iets voor doen, waaronder blijven slapen. Zoals zoveel vrouwen dacht ook Ursula dat (nog) een kind haar relatie wel zou redden dus ze verraste Jacob met het heuglijke nieuws dat ze zwanger was.

En net zoals zoveel vrouwen vaak al snel merken, merkte ook Ursula dat een kind nooit een relatie-redding is. Jacob vroeg zich af of dit kind wel van hem was. Die twijfel was er ook al over Minnie. Ursula was niet zo monogaam als ze beweerde. Er ontstonden nog meer ruzies en Jacob zag geen oplossing meer en maakte zich zorgen om Minnie en de ongeboren vrucht dus hij schakelde veilig thuis in.

Al snel besloot de medewerker van VT dat Ursula te veel last had van haar emotie-regulatie, ze stond bijvoorbeeld met regelmaat stampij te maken waarbij ze haar emoties absoluut niet onder controle had terwijl ze Minnie op haar arm had. Er werd besloten dat Minnie bij Jacob en oma zou gaan wonen zodat moeder tot rust kon komen en aan zichzelf kon werken. Nu kon Jacob echt beginnen met loskomen van Ursula als partner.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag