Kerstdagen.

Als je een gebroken gezin hebt, zelf of in je omgeving, dan ontkom je er niet aan. De verdeling van de feestdagen, en verjaardagen en vakanties. Eigenlijk ben je verplicht, naar de kinderen toe vooral, alle dagen in een jaar die voor jullie belangrijk waren en zijn op een eerlijke manier te verdelen. En daar gaat het nog te vaak fout, deze vechtscheiding is daar echt geen uitzondering op hoor.

De meest ideale situatie is natuurlijk een gezin zoals het zou moeten horen. Papa, mama en de kinderen allemaal samen en gelukkig in hetzelfde huis. Op eerste kerstdag met zijn allen naar zijn familie en op tweede kerstdag naar haar familie. Vaak is dat elk jaar hetzelfde, soms wisselt dat jaarlijks. Nou die situatie kunnen we in een gebroken gezin wel vergeten natuurlijk. De verdeling van Kerst en Oud & Nieuw verschilt per scheiding al zijn er een aantal ‘vaste’ opties.

  • Vader heeft een omgang waarbij hij de kinderen 1 weekend in de 2 weken heeft en als een feestdag of verjaardag toevallig in zijn weekend valt heeft hij geluk.
  • Het ene jaar zijn de kinderen met Kerst bij mama en met de jaarwisseling bij papa en het andere jaar precies omgekeerd.
  • In de oneven jaren heeft papa de kinderen op kerstavond en eerste kerstdag, in de even jaren heeft mama dan de kinderen. De jaarwisseling is dan gewoon volgens de omgang.

We hebben net de vijfde kerst sinds de breuk tussen Jacob en Ursula gehad en inmiddels heb ik een bloedhekel aan de hele kerst door al het gezeik erover al 5 jaar! Wie weet gaat het volgend jaar beter!

Jaar 1

Eind november stuurt Jacob een email naar Ursula met daarin een voorstel voor de kerstomgang. Waarschijnlijk omdat Ursula er heilig van overtuigd was dat Minnie weer bij haar zou wonen voor het kerst zou zijn heeft zij daar niet op gereageerd. Er was begin december namelijk een rechtszitting over een OTS waar Ursula naartoe ging met het idee dat die er niet zou komen en dat de rechter zou zeggen dat Jacob fout was en dat Minnie nooit bij Ursula weggehaald had mogen worden. De zitting kwam, OTS volgde, Minnie bleef bij Jacob, Ursula woest. Al snel had de stagiair de knoop doorgehakt. Er werd NIET van de omgang afgeweken, dit om de rust en regelmaat erin te houden voor Minnie. Hierdoor zag Ursula haar dochter pas na de kerst.
Al 5 jaar krijgt Jacob het verwijt dat hij Minnie bij Ursula weg hield die kerst.

Jacob zat dus om de week aan tafel met Ursula, die afspraken alleen nakomt als ze in haar voordeel zijn, en de voogd, die vond dat Ursula de vrijheid moest krijgen die zij wil

Jaar 2

De gezinsvoogd had in de loop van dit jaar mediation opgestart voor Jacob en Ursula. Het was de bedoeling dat daar ook een ouderschapsplan zou worden gemaakt. In zo’n plan staat ook vastgesteld hoe de verdeling van feestdagen is. In september begon de discussie over kerst al. Ursula had het alleenrecht op de kerst, Jacob wilde het verdelen. Geen enkele verdeling werd door Ursula geaccepteerd. Om de 2 weken vond zo’n gesprek plaats en elke keer kwam kerst wel ter sprake. Eind november was er eindelijk een afspraak. En wat nog beter was, er was al een afspraak over alle toekomstige kerstdagen. In de even jaren zou Jacob kerst vieren met de kinderen op kerstavond en eerste kerstdag en in de oneven jaren Ursula. Vanwege een mislukt plannetje van Ursula waar zij behoorlijk boos over was had zij besloten dat die afspraak alleen voor Minnie gold, inmiddels was Katrien ook al geboren natuurlijk. Dus Jacob heeft kerst gevierd met Minnie en moest haar toen naar Ursula brengen die kerst vierde met Minnie en Katrien. Ach de afspraak was pas net gemaakt en dat mislukte plan had roet in het eten gegooid, volgend jaar zou alles anders zijn!

Jaar 3

Mediation was afgelopen en vervangen door twee-wekelijkse gesprekken met de voogd. Jacob zat dus om de week aan tafel met Ursula, die afspraken alleen nakomt als ze in haar voordeel zijn, en de voogd, die vond dat Ursula de vrijheid moest krijgen die zij wil ook al wil Jacob het liefst afspraken maken die ook worden nagekomen. Ik neem dan ook aan dat er niemand verrast is als ik zeg dat in september de kerstdiscussie alweer op gang kwam. Begin december werd er een akkoord bereikt. Jacob heeft ruim 2 maanden mogen discussiëren, beargumenteren, uitleggen en verwijzen naar eerder gemaakte afspraken om uiteindelijk gelijk te krijgen. Dit jaar de kinderen eerste kerstdag bij Ursula en tweede kerstdag bij Jacob. Minnie en Katrien! En zal ik je de allergrootste grap vertellen? Ursula ging op 2 januari met haar familie uit eten, dat was namelijk de dag dat zij kerst gingen vieren ivm werk van vader en zwager. Kortom die hele discussie was onnodig want er werd geen kerst gevierd op eerste kerstdag bij Ursula.

Jaar 4

Verrassing!! De discussie begon wederom rond oktober, omgang moest aangepast worden vanwege problematiek van de kinderen. Voorstellen van Jacob worden op voorhand al van tafel geveegd door Ursula, voorstellen van Ursula zijn onpraktisch of onmogelijk. Dus de voogd besloot dat ouders maar eens moesten gaan nadenken over kerst om het jaar vieren in plaats van elk jaar te splitsen. Dit jaar kwam er wat duidelijkheid over waarom Ursula zo moeilijk doet elk jaar. Haar vader en zwager werken in ploegendienst en die geven pas heel laat door wanneer zij kerst kunnen vieren en daar moet de hele wereld zich op aanpassen.

Jaar 5

Hier kom ik later op terug. Alles van het afgelopen jaar zal ik later in een blog zetten.

Een stagiair? Serieus?

Minnie woonde bij Jacob en oma nadat Veilig Thuis was ingeschakeld en zij de hulpverlening in het vrijwillige kader hadden ingezet. Beide ouders zaten vol in hun emotie vanwege de breuk. Daarnaast had Jacob opeens de dagelijkse zorg voor Minnie en moest hij daar zijn draai in vinden. Ursula had vooral onbegrip en boosheid naar de vrijwillige hulpverlening. Logisch ook wel, het ene moment heb je de dagelijkse zorg voor je dochter van 1 en het volgende moment is je kind weg. En omdat dat nog niet genoeg emoties en stress geeft, vergeet niet dat zij ook nog zwanger was op dat moment. Het eerste trimester werd absoluut niet op een roze wolk beleefd.

Hulpverlening in het vrijwillige kader ging niet werken en dus werd al snel de Raad voor de Kinderbescherming ingeschakeld. Die kwamen met een uitgebreid rapport waar onder andere in stond dat de situatie nijpend was, complexe problematiek en er moest snel een gezinsvoogd komen. Het was inmiddels ook duidelijk geworden dat Minnie langzamer ontwikkelde dan ze zou moeten doen. Op dit moment werd er gedacht door alle betrokkenen dat dit kwam door de breuk van Jacob en Ursula. Nog een reden om snel een gezinsvoogd te benoemen zodat deze vechtscheiding kon worden opgelost en Minnie zich snel weer kon herpakken en zou gaan ontwikkelen zoals het hoorde.

Een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.

Bureau Jeugdzorg is de hulpinstantie die een gezinsvoogd toewijst en om redenen die wij nog steeds niet begrijpen vond BJZ dat het wel een goed idee zou zijn om een stagiair als voogd aan te wijzen. Niet zomaar een stagiair hoor, dat zou te makkelijk zijn. Nee er werd besloten dat deze casus behandeld moest worden door een stagiair die volgens zijn begeleiders klaar was om zijn eerste echte eigen casus te leiden. Geen ervaren voogd die zichtbaar meekijkt maar wel op de achtergrond blijft maar een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag