Minnie woonde bij Jacob en oma nadat Veilig Thuis was ingeschakeld en zij de hulpverlening in het vrijwillige kader hadden ingezet. Beide ouders zaten vol in hun emotie vanwege de breuk. Daarnaast had Jacob opeens de dagelijkse zorg voor Minnie en moest hij daar zijn draai in vinden. Ursula had vooral onbegrip en boosheid naar de vrijwillige hulpverlening. Logisch ook wel, het ene moment heb je de dagelijkse zorg voor je dochter van 1 en het volgende moment is je kind weg. En omdat dat nog niet genoeg emoties en stress geeft, vergeet niet dat zij ook nog zwanger was op dat moment. Het eerste trimester werd absoluut niet op een roze wolk beleefd.
Hulpverlening in het vrijwillige kader ging niet werken en dus werd al snel de Raad voor de Kinderbescherming ingeschakeld. Die kwamen met een uitgebreid rapport waar onder andere in stond dat de situatie nijpend was, complexe problematiek en er moest snel een gezinsvoogd komen. Het was inmiddels ook duidelijk geworden dat Minnie langzamer ontwikkelde dan ze zou moeten doen. Op dit moment werd er gedacht door alle betrokkenen dat dit kwam door de breuk van Jacob en Ursula. Nog een reden om snel een gezinsvoogd te benoemen zodat deze vechtscheiding kon worden opgelost en Minnie zich snel weer kon herpakken en zou gaan ontwikkelen zoals het hoorde.
Een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.
Bureau Jeugdzorg is de hulpinstantie die een gezinsvoogd toewijst en om redenen die wij nog steeds niet begrijpen vond BJZ dat het wel een goed idee zou zijn om een stagiair als voogd aan te wijzen. Niet zomaar een stagiair hoor, dat zou te makkelijk zijn. Nee er werd besloten dat deze casus behandeld moest worden door een stagiair die volgens zijn begeleiders klaar was om zijn eerste echte eigen casus te leiden. Geen ervaren voogd die zichtbaar meekijkt maar wel op de achtergrond blijft maar een jong broekie die gruwelijk hardhandig en vooral zonder zwembandjes in het diepe werd gegooid. Soms denk ik terug aan de stagiair en vraag mij dan af of hij na deze ervaring heeft besloten om een ander beroep te kiezen.
Vechtscheiding 